Een stukje geschiedenis van Jack Daniels.
Jack Daniel werd in 1850 geboren, en was een van de 13 kinderen in zijn gezin. Hij werd opgevoed door een vriend van de familie voordat hij op zevenjarige leeftijd aan het werk werd gezet in het gezin van Dan Call. Call was een Lutheraanse dominee, die tevens eigenaar was van een whiskeystokerij aan de rivier de Louse.
In de jaren die volgden, leerde Call Jack alles over het maken van whiskey. Toen hij zich echter in september 1863 zo sterk bezwaard was gaan voelen dat hij zich verder wilde toeleggen op het verheffen van de mensheid, verkocht hij zijn stokerij aan Jack, die toen nog maar 13 jaar was.
Jack Daniel geloofde net als Dan Call in het verzachten van jonge whiskey over harde esdoornhoutskool. Hoewel dit proces op grote schaal werd gebruikt, maakten de tijd en de kosten die het met zich meebracht het bepaald niet populair bij zuinigere whiskeyproducenten. Maar Mr. Jack zag het als essentieel, reden om zijn proces van over houtskool verzachten al in 1866 te perfectioneren. Tot op de dag van vandaag is dit wat Jack Daniel's zijn zachte karakter en unieke smaak geeft. Rekening houdend met accijnzen, registreerde Mr. Jack zijn distilleerderij 1866. Hij was de eerste die zoiets deed. Waardoor het de oudste geregistreerde distilleerderij is.
Hoewel hij maar 1m 57 lang was, bleef de reputatie van Mr. Jack als distillateur groeien. Voor zijn 21ste verjaardag ging Jack eens goed inkopen doen in de stad. Hij kwam terug met een deftige mantel tot op zijn knieën en een plantershoed met een brede rand. Dat zou voor de rest van zijn leven zijn dagelijkse tenue blijven. Wie hem kende, zei altijd: "Als hij eenmaal iets had op de manier waarop hij het wilde, veranderde hij dat nooit." Hij had een persoonlijkheid die in zijn whiskey terug te vinden zou zijn.
In 1904 schreef Mr. Jack zijn Old No. 7 Tennessee sipping whiskey in op de Wereldtentoonstelling die werd gehouden in St. Louis, Missouri. Van de 20 whiskeys van over de hele wereld, was dit de enige die de gouden medaille van de Wereldtentoonstelling kreeg toegekend, en geëerd werd als de beste whiskey ter wereld.
Rond 1905 kwam Mr. Jack op een ochtend op zijn werk, en probeerde de brandkast in zijn kantoor open te maken. Hij kon zich de code niet meer herinneren, en trapte van woede tegen de kast. Door de trap brak zijn teen, die geïnfecteerd raakte. Uiteindelijk overleed hij in 1911 aan een bloedvergiftiging.
Omdat Jack Daniel nooit trouwde en geen kinderen had, vermaakte hij zijn distilleerderij aan zijn hardwerkende neef, Lem Motlow, die de distilleerderij door de Drooglegging heen sleepte.
Hoewel hij in onze harten nog bij ons is, overleed Jack Daniel in 1911. Hij werd begraven in Lynchburg. Het is de grafsteen met de twee stoelen. Mr. Jack is nooit getrouwd geweest, maar de stoelen werden er neergezet voor de vele dames die zijn overlijden betreurden.